Geschiedenis van RWC Ahoy

Periode vóór de oprichting van RWC Ahoy'
De wielervereniging R.R.V. Apollo werd opgericht op 6 maart 1910 en dankt zijn naam aan het gelijknamige café waarin de oprichting plaats vond. Na een aantal fikse, zeg maar slaande ruzies kwam er in 1934 een moeilijk jaar voor Apollo.
Interne strubbelingen veroorzaakten binnen de vereniging een scheuring die op 23 december van dat jaar uitmondde in de oprichting van een nieuwe wielervereniging waaraan de naam de "Roterdamsche Leeuw" werd gegeven! Andere wielerverenigingen die toen ook al bestonden waren de "R.R.V. Rotterdam" (onder aanvoering van Suiker) en de "Pedaalridders".
Hierna volgde een periode van gestage groei van beide verenigingen Apollo en de Rotterdamsche Leeuw.

(2.1) 25 juli 1968. Huldiging van Jan Janssen en de andere leden van de Tourploeg, v.l.n.r. Eef Dolman, Eddie Beugels, Jan Janssen, Arie den Hartog en ploegleider Ab Geldermans.

(3.1) R.R.V. Apollo aan de start met huldiging van Eef Dolman.

(3.2) Rotterdamsche Leeuw teamkampioen in 1962 met Jan Janssen, Marinus vd Klooster, J. Droog, Fr. Ouwekerk, B. Heuvelman en Jan Hermes (in het midden Bertus Bitter).

(3.3) Jan Janssen wereldkampioen in Sallanches 1964, voor Vittorio Adorni en Raymond Poulidor.

Verstandhouding
Vele jaren van haat en nijd tussen R.R.V. Apollo en de Rotterdamsche Leeuw, welke vereniging o.a. bekendheid vergaarde door de jaarlijkse hometrainer toernooien in Odeon, volgden met nieuwe bestuursverkiezingen en nieuwe bestuurders, die inmiddels ook hoofdbestuurders van de Federatie en Arbitragecommissie van Zuid Holland werden, wat op den duur uitmondde in een betere verstandhouding tussen Apollo en de Leeuw. Toen volgden de oorlogsjaren '40-'45, waarover hier verder niet veel kan worden verhaald.
Toen na de oorlog de draad weer werd opgepakt, werden dezelfde bestuursleden weer actief en trad als nieuwe consul van de Wielren Unie de heer Halleij in functie.

(3.4) Lidmaatschapskaarten van De Rotterdamsche leeuw en Apollo.

Samenvoeging
Vanaf 1950, dus ruim twintig jaar voor de oprichting van RWC Ahoy' in 1971, zijn al de eerste pogingen tot samenvoeging van de Rotterdamsche Leeuw, R.R.V. Apollo en eventuele andere clubs gehouden. Dit gebeurde o.a. bij Albert de Booij aan het Slagveld onder 't spoorwegviaduct (Katshoek). Maar deze zijn totaal mislukt.
Toen Dolf Hallesleben in 1955, na twintig jaar de wielrensport te hebben gediend, afscheid nam van R.R.V. Apollo moest hij nog toezien hoe het tot 1971 duurde voordat besprekingen in 1969/1970, onder meer ingegeven door de belofte van de gemeente Rotterdam om aan de Doenkade voor de nieuwe vereniging ruimte ter beschikking te zullen stellen, tussen beide verenigingen resulteerden in een samenvoeging en daarmee de oprichting van RWC Ahoy' een feit werd.

(4.1) 1911 - Eerste betrouwbaarheidsrit van Apollo in 1911 (of 1912) met de jongste deelneemster (naam: Hoogenkamp).

(4.2) Hometrainer wedstrijden in cafe Concordia. Links: Aad van Herk. Rechts: Lou Verweij.

(4.3) Wegwedstrijd over 1 km op de weg van Dordrecht naar de Moerdijk (de oude weg) met v.l.n.r. A.J. v Houwelingen, H. Siebel, vd Lee (Utrecht) en S. Holleman.

Oprichting van de Rotterdamse Wielren Combinatie Ahoy'

Het begin
De eerste maanden van het bestaan van de vereniging Ahoy', de zogenaamde wittebroodsweken verliepen heel voorspoedig. Eensgezind ging het nieuwe bestuur aan de slag. De samenstelling daarvan was:
Voorzitter Ben Sermond, 2e voorzitter Piet Grootzwagers, secretaris Hans van Houdt, 2e secretaris Joop Penders, terwijl het penningmeesterschap in handen was van het echtpaar Wil (1e) en Giel (2e) Dekker. Een vrij unieke combinatie was dat beheerschap van de verenigingcentjes, wat een reden was om het echtpaar in een artikel van Wim Weeda in het toenmalige Het Vrije Volk voor het voetlicht te halen.
Verder werd het bestuur nog gecompleteerd door een aantal commissarissen, waarvan worden gememoreerd Theo Ockhuizen die de jeugd op een heel goede manier voor zijn rekening nam en de in maart 1996 overleden Wim Buying, vanaf de oprichting van de vereniging tot aan zijn overlijden in het hoofdbestuur vertegenwoordigd.

(5.1) 1973 - Martin Venix, winnaar van het clubkampioenschap van RWC Ahoy'.

Succes en een eerste barst.
Hoogtepunt in het eerste jaar was natuurlijk het behalen van het algemeen nationaal clubkampioenschap wat in Dronten werd verreden. Met een ploeg die bestond uit Jan Janssen, Evert Dolman, Wim Bravenboer en Sjef van de Burg werd de snelste tijd op het polderparcours gereden.
Een ongekend succes, maar juist dat clubkampioenschap in Dronten bracht ook de eerste barsten in het bestuur aan het licht. Voorzitter Ben Sermond was het niet eens met de selectie van het amateur-team en diende met onmiddellijke ingang zijn terugtreding aan. Vreemd werd er dan ook bij de prijsuitreiking opgekeken dat hij wel de beker in ontvangst kwam nemen en ook curieus was te zien hoe hij die avond, met de grote kampioensbokaal achter op de brommer gebonden, naar huis reed. De verdiensten echter die Ben Sermond, eerst voor de Rotterdamse Leeuw, later voor Ahoy', maar tevens voor het wielrennen in het algemeen heeft gehad, maakte dat die escape door een ieder werd getolereerd.
Het verlies van Ben Sermond werd opgevangen door Piet Grootzwagers en Willem Buying die nu 1e e en 2e voorzitter werden.

(6.1) Dronten 1971 - RWC Ahoy' kampioen van Nederland met v.r.n.l. Jan Janssen, Sjef vd Burg, Eef Dolman, Wim Bravenboer.

(6.2) Dronten 1971 - RWC Ahoy' na het inhalen van Kennemerland uit Beverwijk.

(7.1) 1973 Op het parcours in Capelle ad IJssel v.l.n.r. Martin Venix, R. Kroep, A. Wennekes, L. Verweij, Fr. Ouwerkerk.

(7.2) Parcours in Capelle a/d IJssel.

Inzet en eerste hoogtepunten
De grote niet weg te denken verdienste van dit duo was, dat zij door hun niet in te tomen enthousiasme de gemeente bleven bestoken met de vraag waar het toegezegde parcours bleef. Voor het zover was, bleef Ahoy' op drift. Via trajecten zoals op de Veemarkt kwam men op een parcours in Capelle aan den IJssel terecht, waarbij het verkleden bij café Maasdam aan de Kanaalweg was.
Sportief gezien timmerde Ahoy' nogal aan de weg. Was het voor 1970 zo dat er in Rotterdam slechts wielerrondes werden verreden in Crooswijk, Feijenoord en het Witte Dorp, in samenwerking met Het Vrije Volk en in het kader van C70 werd er dat jaar in zowat iedere wijk van Rotterdam en omstreken wel een criterium georganiseerd. Waarbij Ahoy' er heel wat voor haar rekening nam.
Het eerste clubkampioenschap van RWC Ahoy' werd verreden in 1972 en leverde een volgende uitslag op:
Amateurs: 1e  Sjef vd Burg, 2e John Moret 3e Martin Verweij
Nieuwelingen: 1e Ton Kruijs 2e Peter Grootegoed 3e Leo Bijkerk
Adspiranten: 1e Chris Bernaards 2e Jackie Hammendorp 3e Peter Schenkeveld
Maar ook in het sportpaleis Ahoy' was men actief. Met medewerking van de toenmalige sponsor Guus de Smid van de ERAD, werd op de zondagmorgen een begin gemaakt met baanwedstrijden, wat later tot de bekende cyclus "Ahoy op zondag" zou uitgroeien met op het hoogtepunt van het bestaan zo'n 5500 toeschouwers.
Nog steeds is het feit dat het Rotterdamse gemeentebestuur het Siberisch hout uit Ahoy liet slopen een van de grootste blunders die dit college kon maken.
Een van de renners die zich op de baan in Ahoy ontplooide was Martin Venix. Zijn vader, Piet Venix, was inmiddels Piet Grootzwagers als voorzitter opgevolgd, terwijl Peter Reniers secretaris was geworden.
Martin zelf zorgde nog voor een sportief hoogtepunt, door bij de wereldkampioenschappen in Amsterdam beslag op de titel te leggen bij de strijd tussen de profs achter de grote motoren.
Ahoy' zelf was inmiddels in april 1975 verhuisd naar een parcours in Bleiswijk, waar dankzij enige Berkelse relaties zoals Jan van der Lugt, om de veilinghallen heen gereden mocht worden. De uiteindelijke verhuizing naar het huidige parcours aan de Doenkade vormt een hoofdstuk apart in de historie van Ahoy'.

(8.1) Voorzitter Piet Grootzwagers (rechts) feliciteert hier Martin Venix (links) met het behaalde clubkampioenschap. 3e van rechts Gerard Buying.

(9.1) Ries van Mourik was regelmatig aanwezig om de aanleg van het parcours op de gevoelige plaat vast te leggen.

(9.2) Aanleg parcours.

Parcours
Dat de fusie eerder een feit was dan er nieuwe ruimte ter beschikking werd gesteld, was wellicht te verwachten, dat dit echter pas op 8 mei 1977 plaats zou vinden had zelfs de grootste "zwartkijker" niet verwacht. Tot die tijd had men gereden bij het veilingterrein in Bleiswijk. Dat het nieuwe parcours niet zonder slag of stoot op 8 mei door de Gemeente werd opgeleverd moge blijken uit het feit dat eind maart nog steeds niet bekend is hoe de riolering kan worden aangelegd en het nog onzeker is of de Rijks Luchtvaartdienst toestemming zal geven.
Als op 20 april (jawel, 1977) opnieuw geen zekerheid kan worden gegeven of de opening op 8 mei al dan niet kan doorgaan stelt de toenmalige voorzitter P. Venix harde maatregelen in het vooruitzicht als er geen definitief uitsluitsel komt.
Als op 4 mei blijkt dat niemand aan RWC Ahoy' een sleutel van het parcours kan overhandigen mag na het dreigement het slot van het hek door te zullen zagen om 16.45 uur de sleutel worden opgehaald.
Gelukkig zijn later ondanks deze beslommeringen de verhoudingen naar de diverse gemeentelijke diensten goed gebleven.
Maar op 8 mei dan toch de officieuze opening. Met de officiële opening wilde men wachten tot de oplevering van clubhuis.
Na op 18 december 1977 nog een hardloopwedstrijd te hebben georganiseerd, wordt dan eindelijk op 24 augustus 1978 onze eerste ronde van de Doenkade gehouden. Wedstrijden voor nieuwelingen, liefhebbers en veteranen waar Leo vd Flier, Arie Jongejan en Aren van 't Hof respectievelijk 3e, 5e en 6e worden.
In april 1978 was de jury reeds verblijd met een heuse juryruimte, eendrachtig in elkaar gezet door de eigen leden, waaronder als enige dame mevrouw van 't Hof. In een later stadium, mei 1986, werd het parcours verder opgeluisterd door de bestaande jurywagen te vervangen door een prachtig juryverhoog, welke voor aanvang van het seizoen 1996 is verplaatst richting clubhuis, mede waardoor de finish voor het aanwezige publiek beter in het zicht kwam. Als eerbetoon aan de overleden Wim Buying is later aan dit juryverhoog, waarop hij naast zijn vele andere werk voor de vereniging vele uren had doorgebracht, zijn naam toegekend.
Het op het parcours gevestigde (Doenkade)ronderecord staat schijnbaar onaantastbaar sinds 14 oktober 1984 met 1 minuut 56,67 sec op naam van Peter Grootegoed, hetgeen een gemiddelde betekent van 47,827 kilometer per uur. Het 1550 meter lange parcours is in de tussenliggende jaren aangepast, waardoor het mogelijk werd dernywedstrijden e.d. te organiseren op een 800 meter lang parcours. Zoals de zaken er nu voor staan zal op korte termijn worden gestart met de aanleg van verlichting langs de baan, waardoor het mogelijk wordt ons parcours intensiever te benutten.
Door zijn natuurlijke begroeiing is het terrein op en rondom het parcours uitermate geschikt voor het veldrijden, waarbij onze vereniging in Aren van 't Hof een oud-renner in de gelederen heeft die altijd een goed parcours weet uit te zetten.

(10.1) 9 december 1982 wordt RWC Ahoy' op de baan merkenkampioen van Nederland. Op de foto v.l.n.r. houder van het Doenkade ronderecord Peter Grootegoed, Robert Lupgens, sponsor Kanselaar en de ronde miss, Henk Ceelen, Dick Ras, John Moret, Wim Buying.

(10.2) Aren van 't Hof heeft altijd getracht zijn uitgebreide ervaringen over te brengen op de jongere renners. Hier links op de foto onderweg met de toenmalige nieuwelingen Jeroen v Hoorn, Ronald vd Wel en Marcel vd Meer (v.l.n.r.).
(11.1) Voormalig clubgebouw.

(11.2) Eerste paal voor het clubgebouw.

(11.3) Naar aanleiding van de eerste steen.

(11.4) Dick Ras ziet trots toe bij de officiële opening door Martin Venix (links) en Eef Dolman (rechts).

Clubgebouw
De eerste paal voor het huidige clubgebouw werd op 5 juni 1979 eendrachtig geslagen door de burgemeester van Berkel en Piet Venix, waarna de zusters (toen nog zusjes) Kila aan de burgervader bloemen konden overhandigen. Op 24 november van datzelfde jaar onthullen Piet Venix en Peter Reniers een plaquette ter gelegenheid van het leggen van de eerste steen voor het clubgebouw. Ondanks veel gekissebis met allerlei instanties hoe het clubgebouw er uit moest gaan zien vindt de opening plaats op 16 augustus 1980 om halftwee. Dit gebeurde door twee gerenommeerde clubleden, te weten de vroeg overleden oud olympisch en wereldkampioen Eef Dolman en de toen wereldkampioen bij de stayers zijnde Martin Venix.
De opening werd verder opgeluisterd met 's-avonds om negen uur een receptie en een groot tweedaags toernooi. Dat de mogelijkheden van het clubgebouw groot zijn mag blijken uit bijvoorbeeld de gebruikmaking van het clubhuis voor jaar- en jeugdfeesten en voor een in april 1988 door de jeugd en nieuwelingen van RWC Ahoy' gehouden driedaags trainingskamp waarbij in het gebouw werd geslapen.
In de periode voor dat RWC Ahoy' de beschikking had over dit prachtig geoutilleerde clubgebouw was de kantine gevestigd in de groene keet, nu voor andere doeleinden gebruikt, aan de rand van de parkeerplaats.

(12.1) Zicht op het ruim aangelegde parcours.

(12.2) In mei 1986 wordt een nieuw juryverhoog in gebruik genomen.

(13.1) Op 12 oktober 1986 kreeg Chris de Nijs het Zilveren Wiel uitgereikt.

(13.2) Gerard Rommers (links) en Piet Hermes (rechts) in november 1989. Beiden werden erelid bij de viering van het vijfentwintig jarig bestaan in 1996.

(13.3) Wim Buying (links) in 1993 bij de prijsuitreiking van het clubkampioenschap van de amateurs met naast hem Marcel vd Meer (3e), Pieter Stenger (1e) en Gerrit vd Plaats (2e).

Verenigingsgebeuren
In de loop der jaren werden de functies binnen het hoofdbestuur door diverse mensen vervuld. Teveel om allen zo bij naam te vermelden. Als een rode draad door het geheel blijven echter twee personen steeds hun bijdrage leveren aan het geheel. Willem Buying, als tweede voorzitter, en Gerard Rommers zijn onlosmakelijk aan de RWC Ahoy' verbonden. Helaas mocht Willem Buying in 1996 het vijf en twintig jarig jubileum niet meer meemaken.
Op 14 december 1976 wordt het districtsbestuur opgericht, hetzelfde jaar waarin bijvoorbeeld door RWC Ahoy' op 12 juni de ronde van Oudekerk ad IJssel wordt georganiseerd.
Als in januari 1979 Dick Ras het voorzitterschap van de vereniging op zich heeft genomen en Piet Hermes zijn intrede in het bestuur heeft gedaan, wordt in dat zelfde jaar binnen de vereniging ook een toerafdeling opgericht.

(14.1) 4 mei 1986 is de viering van het 15 jarig bestaan van RWC Ahoy'.

(14.2) Ook buiten de baan vele attracties. Midden op de foto de heer Ras Sr die vele jaren hand en spandiensten verleende op velerlei vlak.

(15.1) De juniorenploeg behaalde in 1988 het kampioenschap van Nederland. Op de foto v.l.n.r. John de Braber, Piet Hermes, Dennis Slingerland, Pierre de Bruin, Barend Huveneers, Edward Piquillet, Michael vd Wolf, Rob Hofland, Jaap vd Wolf.

Nadat op 23 mei 1985 werd Ries van Mourik door zo'n zestig, keurig in het sponsorpak gestoken, jeugdrenners en begeleiders thuis opgehaald en daarna gehuldigd wegens z'n vijf en twintig jarige verdiensten voor de jeugd, o.a. als jeugdbegeleider en jeugdtrainer, kreeg in 1986 Chris de Nijs het zilveren wiel uitgereikt door de toenmalige voorzitter van de K.N.W.U. de heer vd Molen.
Moest in 1981 het 10 jarig bestaan van onze vereniging nog worden gevierd in de kantine van het veilinggebouw te Bleiswijk Klapperpolder, in 1986 is dat anders.
Op 2, 3 en 4 mei wordt in dat jaar het 15 jarig bestaan gevierd met een groot driedaags wielerprogramma.
Hierbij o.a. ook de open kampioenschappen wielrennen voor ambtenaren van de gemeente Rotterdam en 's-avonds om 10 uur bij verlichting een koppelkoers voor prominenten. Tevens werd een 15 km prestatieloop georganiseerd rond het vliegveld met start en finish op het Ahoy'-parcours. Verder een concours voor paarden en werd het grootse randgebeuren opgeluisterd met veel muziek.
Dat de naam van onze wielervereniging RWC Ahoy' grote bekendheid heeft verworven mag blijken uit de uitnodiging om op 5 juli 1987 met een volle bus Ahoy'ers KRO's tourkwis TV te bezoeken en de uitnodiging om medewerking te verlenen aan een theaterfeuilleton, waardoor op 27 oktober 1987 in het theater Zuidplein een grote groep, keurig in het sponsorpak gestoken, jeugdrenners over het toneel raast en de op de trainingen bijgebrachte stuurkunst wonderen verricht.
In 1988 is het weer groot feest bij onze vereniging RWC Ahoy'. Niet alleen twee districtskampioenen met Harm Jansen bij de amateurs en Michael van der Wolf bij de junioren maar de klap op de vuurpijl kwam aan het eind van het wegseizoen toen bij de clubkampioenschappen in de B-klasse de junioren het kampioenschap van Nederland behaalden met Michael van der Wolf, John den Braber, Edward Piquillet, Rob Hofland, Dennis Slingerland en Pierre de Bruin. Trainer was Barend Huveneers, begeleider Jan Hermes, mecanicien Jaap vd Wolf en soigneur de reeds overleden Joop Becker.
Het twintigjarig bestaan van de vereniging wordt in 1991 gevierd met een wielertweedaagse op 4 en 5 mei.
Besloten werd, in onderling overleg, dat met ingang van het jaar 1996 de toerafdeling als zelfstandige afdeling ophoudt te bestaan en dan als commissie van het hoofdbestuur deel uit zal gaan maken.
Na in mei 1996 nog aan het roer te hebben gestaan bij de groots opgezette viering van het 25-jarig bestaan van onze vereniging besloot Dick Ras, na vele jaren als voorzitter zijn krachten aan de vereniging te hebben gegeven, na de jaarvergadering van 1997 om af te treden en daarmee een nieuwe lichting bestuursleden de gelegenheid te geven eerder gezette stappen verder uit te werken en af te ronden. Tevens kon daarna dit nieuwe bestuur komende ontwikkelingen oppakken en vanuit de vereniging nieuw initiatieven een kans te geven.

(16.1) Dick Ras stond vele jaren aan het roer van de vereniging.

(17.1) In 1985 wint Theo Kortekaas achter Dick Verdoorn het NK dernies.

(17.2) In 1989 wint RWC Ahoy' het NK ploegenachtervolging met v.l.n.r. John den Braber, Marc den Hoed, Harm Jansen en Michael vd Wolf.

Baansport
Deze tak van het wielrennen heeft de RWC Ahoy' altijd nauw aan het hart gelegen. In 1972 en 1974 o.a. organiseerde onze vereniging als enige in Zuid Holland eigen baankampioenschappen. Veel successen zijn, zoals later zal worden verhaald, ook hier behaald door renners van onze vereniging.
De wedstrijden van "Ahoy op zondag" trokken altijd veel publiek. Een succesvolle cyclus waarvan onze vereniging RWC Ahoy' aan de wieg heeft gestaan. In het jaar 1982, als er veel RWC Ahoy' jeugd, nieuwelingen en nieuwelingdames op de baan te vinden zijn, wordt op 9 december de ploeg Kanselaar-Ahoy' op de baan merkenkampioen van Nederland, met de renners Peter Grootegoed, Henk Ceelen, John Moret en Robert Lupgens.
Op 5 december 1982 wordt voor de eerste keer het NK achter de Javantis op de baan voor junioren gereden. Hier wordt Theo Kortekaas 2e achter Dick Verdoorn en Henk Ceelen 3e (achter Bergmans).
De jeugd van RWC Ahoy' trok in de periode van de zesdaagse als een geheel op om deze wedstrijden te bezoeken. Vanaf de opening van het sportpaleis in 1971 tot de sluiting van de wielerbaan in 1988 heeft onze vereniging altijd een actieve bijdrage geleverd aan de baansport in het sportpaleis Ahoy', wat uiteindelijk resulteerde in genoemde succesvolle cyclus.
Naast de hiervoor genoemden en de vele hoogtepunten die Martin Venix in zesdaagsen en in wedstrijden op de baan achter de motoren wist te behalen (aan hem zal in een komend clubblad apart aandacht worden besteed) deden nog vele andere Ahoy'ers als bijvoorbeeld Barend Huveneers en Sandra de Neef van zich spreken.
Eind tachtiger jaren dient zich een nieuwe lichting aan met als hoogtepunt 1989 waarin acht roodwitblauwe truien Ahoyleden ten deel vallen. Tim Steiger in de koppelkoers, John de Braber in puntenkoers en de 1 km, Michael vd Wolf achter de derny en de ploegenachtervolging met Michael vd Wolf, John den Braber, Marc den Hoed en Harm Jansen.
Nadat in 1991 Michael vd Wolf opnieuw kampioen wordt achter de derny van Dick Verdoorn wint Judith vd Burg het NK-puntenkoers in 1992 en de achtervolging in 1993. Het jaar ook waarin Marco Vermeij kampioen van Nederland wordt in de achtervolging en puntenkoers. Naast de inmiddels naar de profs overgestapte Michael van der Wolf telt onze vereniging nu in het ledenbestand een dame van wereldklasse die haar sporen op zowel de baan als de weg al ruimschoots heeft verdiend. Leontien van Moorsel beschikt over een enorme staat van dienst en we hopen in een van de komende clubbladen hier eens apart aandacht te kunnen geven. Zij werd in 1998 winnares bij het WK tijdrijden en NK tijdrijden, NK weg en op de baan bij het NK achtervolging, NK puntenkoers en 2e op het WK achtervolging.
Ook hier geldt zoals reeds in het begin van het verhaal aangeduid, dat men mij niet kwalijk moet nemen als personen of feiten zijn vergeten of hier niet genoemd konden worden omdat tenslotte de ruimte beperk is. Verder beschik ik nu eenmaal ook niet over een soort zakboekje zoals verslaggever Jean Nelisse in de loop der jaren heeft aangelegd.

(18.1) Martin Venix, enkele keren wereldkampioen achter de grote motoren, hier in 1980 in Besancon met Noppie Koch.

(18.2) Martin Venix tezamen met zijn vader, tevens ere-voorzitter van RWC Ahoy' Piet Venix in de zesdaagse van Hannover.

Evenementen
Door de jaren heen zijn er steeds terugkerende gebeurtenissen die onlosmakelijk met RWC Ahoy' lijken gebonden. Wedstrijden in mei op ons parcours horen daar o.a. bij. Als onze vereniging in 1982 op 8 en 9 mei een tweedaags programma presenteert staan hier totaal zo'n kleine 1000 renners op het parcours aan de start, overigens waren toen winnaars bij de nieuwelingen Theo Kortekaas en bij de junioren Chiel Jongejan, nu weer actief bij onze vereniging betrokken middels zijn sponsoring met de Skihut.
Gezien de unieke mogelijkheden van ons parcours en clubhuis wordt deze ook regelmatig ter beschikking gesteld aan andere instanties voor de organisatie van diverse gebeurtenissen. Als voorbeelden zijn te noemen kampioenschappen wielrennen voor ambtenaren, het bankwezen, studenten, Lufthansa, Rotary club etc.
Ook buiten het parcours werden wedstrijden georganiseerd of werd hieraan medewerking verleend. In 1975 bijvoorbeeld 5 nationales t.w. Alexanderpolder, Delfshaven, Hoek van Holland, Kralingse Veer en Oude Noorden. Wat nu een soort herhaling krijgt middels de zesdaagse in samenwerking met Wielersport Promotie Rotterdam.

Op 16-08-1981 organiseert de RWC Ahoy' voor het eerst een 6-uurs koppelkoers wedstrijd, waaraan 13 koppels van drie renners deelnemen, waarvan er steeds twee in de baan moeten rijden. Dit herhaalt zich in 1982 met het daaropvolgende jaar op 23 mei een 3-uurs koppelwedstrijd op het parcours van RWC Ahoy'.
]n 1982 vertrekken er twee viermans ploegen naar Denemarken voor een tweedaagse wedstrijd tezamen met de Deense, Zweedse en Noorse selectie en diverse Deense districtsselecties. Als voorproefje voor de op 28 november 1987 te organiseren districtskampioenschappen veldrijden voor ZH I en II, organiseert onze vereniging in het Lage Bergse Bos op 7 februari van dat jaar de open kampioenschappen van Zuid Holland veldrijden.
Op 7 mei 1989 worden op ons parcours de Nederlandse kampioenschappen voor veteranen 50+ en 55+ verreden terwijl dan op 15 mei de organisatie van de districtskampioenschappen ZH II aan onze vereniging is toegewezen. Verdere dingen komen bij de volgende punten aan de orde.

(19.1) Arie Jongejan, clubkampioen bij de veteranen in 1990, hier als winnaar van een wedstrijd op ons parcours. Als oud-prof let hij er op z'n shirt strak te houden voor de foto.

Gentlemancourse
Al zo'n 15 jaar wordt aan het eind van het seizoen de gentlemancours gehouden. Een gebeuren wat, gezien de inschrijvingen, veel renners met familie en /of kennissen ais een mooie afsluiting van het seizoen ervaren. In een later stadium werd de gentlemancours uitgebreid met het op dezelfde dag te rijden Simon Kok criterium.

Toertochten
Ter gelegenheid van de Tour de France 1980 werd in het Lijnbaancentrum een tentoonstelling gehouden, met film Tv-verslagen etc. Hierbij organiseerde de toerafdeling een toertocht op 19 juli, vanaf de Lijnbaan in stromende regen, via het clubhuis, Bleiswijk etc weer terug. Naast het regelmatig inschrijven voor de grote toerklassiekers als Parijs Roubaix, Luik Bastenaken Luik, Waalse Pijl etc vertrokken er op 6 september 1985 28 renners van de toer voor Milaan - San Remo, wat een succes werd mede doordat men kon beschikken over een Italiaans sprekende begeleider.
Op 26 september 1986 organiseerde men ook een zogenaamde klasbakkentoer over 200 km. Verder gaat nog steeds op de zondagochtend een grote groep renners bij het clubhuis weg voor de wekelijkse vaste trainingstocht.

(20.1) De Ahoy' ploeg in 1981 bij noodweer Bastogne voor deelname aan Luik-Bastenaken-Luik.

Landelijk Jeugdwielerfestijn
In 1985 was Ahoy' te gast bij de veiling in Bleiswijk. Hier werd op drie verschillende parkoersen, waarvan twee geheel overdekt binnen de veilinghallen, een landelijk jeugdtoernooi georganiseerd met bijna 850 jeugdrenners van 71 verschillende verenigingen.
Piet Hermes was hierbij de grote animator en mede dankzij de tomeloze inzet van Ria de Groot en vele andere mensen werd deze dag tot een groot succes.

Trainingswedstrijden
Al sinds jaar en dag organiseert RWC Ahoy' op dinsdag, donderdag en zaterdag de alom bekende trainingswedstrijden, die door velen werden en nog worden bezocht. Alhoewel het aantal deelnemers, overeenkomstig de trend in het wielrenners en in het verdere sportgebeuren, terugloopt, zijn er gelukkig toch nog steeds mensen die het juryverhoog, de tafel voor de rugnummers en de kantine bemannen. Voorwaar een grootse prestatie.

Prestatielopen
Vanaf december 1978 worden er al regelmatig prestatielopen op ons parcours georganiseerd, die in de tachtigerjaren door veel atleten bezocht worden ten gevolge van het opnemen van deze lopen in de trimboekjes. In 1985 wordt zelfs de eerste halve marathon georganiseerd, buiten het vliegveld om en door Overschie. Op 26 januari stonden voor de halve marathon bijna 180 renners aan de start.

Kampioenschap van Rotterdam
Op 3 oktober 1987 werd op ons parcours in samenwerking met Feijenoord een officieus districts-omniumkampioenschap georganiseerd, wat zich herhaalde in oktober 1988 maar dan verdeeld over twee dagen (8 en 9 oktober). Daarna werd op 10 maart 1991 voor de eerste maal het officieus kampioenschap van Rotterdam georganiseerd. Een wedstrijd aan het begin van het seizoen, door veel renners bezocht, en met aansprekende winnaars als profs John den Braber.(1996) en Michael van der Wolf (1998)

(21.1) John den Braber wint in 1996 het kampioenschap van Rotterdam.

(21.2) Michael vd Wolf winnaar van het kampioenschap van Rotterdam in 1998. Patrick Smit legt beslag op de 2e plaats.

(22.1) Opening van de 24-uurs, met Cor de Wit (aan het stuur) en Dick Ras.

(22.2) Winnaars van de 6-uurs in 1998, Leen Merison (l) en William de Wolf (r).

(22.3) Winnaar van de businesstrofee in 1998 bij de 6-uurs werd het koppel Henk vd Wel (l) en Tom vd Knoop (r) rijdend voor de firma's Kooistra en Renault Rotterdam.

Trainingskampen
In het geheugen gegrift blijven de vier trainingskampen in Noorwegen (1981 - Tönsberg), Duitsland (1983 - Schwarzwald), België (1986 - Ardennen) en Limburg (1987 - Sittard).
Met twee afgeladen bussen naar het Schwarzwald waar Jaap de Wolf voldoende connecties had om de meegekomen toeschouwers onderdak te bieden. In de Ardennen kon het racecircuit van Franforchamps worden gebruikt voor de trainingswedstrijden en tijdritten. Limburg werd enorm gepromoot en ondersteund door Henk van der Wel en Ad de Jong en niet te vergeten de diverse ouders die geheel in eigen beheer de goed verzorgde keuken bemanden.

24-uurs koppelkoers
In 1981 werd voor de eerste keer de 24-uurs koppelkoers georganiseerd, waarbij 50 koppels aan de start stonden. Een druk bezocht evenement waarbij het parkoers vol stond met tenten, caravans en andere tijdelijke onderkomens. Na vier jaar organisatie was het evenement zodanig volwassen geworden dat deelnemers moesten worden geweigerd omdat het maximaal aantal deelnemers was bereikt. Aan het begin en het eind van de koers reden er dan 300 renners in de baan, met deelname uit Duitsland en België, prominente artiesten en ex-profrenners stonden er dan aan de start. Na tien maal de koers te hebben georganiseerd en tengevolge van het teruglopen van het aantal deelnemers werd in 1991 de laatste "24-uurs" gereden en werd overgeschakeld naar een 6-uurs koppelkoers.

(23.1) Aan de start van de 24-uurs in 1991.

(23.2) 24-uurs 1991.

Jeugd
De jeugdafdeling van RWC Ahoy' is een aparte vermelding zeker waard. Op 5 mei 1977 organiseerde onze vereniging, overigens niet zonder problemen, zelfs B en W moest er aan te pas komen, voor het eerst in haar bestaan een jeugdtoernooi. De wedstrijden hiervoor moesten toen nog worden verreden in Ommoord. Hierna heeft hoog in het vaandel altijd de opleiding van de jongere renners gestaan. Niet alleen prestatiegericht werken op de jongere leeftijd bij de jeugd, maar ook het speelse genoegen waaruit het wielrenners kan bestaan. Op de trainingsmiddagen keken de toeschouwers met veel plezier naar de jeugd, als deze op de fiets tikkertje speelde op een minimaal aantal vierkante meters. Anderzijds werd het technische deel niet vergeten als men weet dat in september 1981 door de Ahoy' renners van 12/13 en 14 jaar een ploegentijdrit werd gereden door 6 ploegen van 6 renners, waaraan heel wat training vooraf was gegaan.
In 1975 werd voor het eerst deelgenomen aan het Driedaags Zeeuws Vlaams Jeugdtoernooi (voor het eerst in 1973 georganiseerd) met zo'n 200 deelnemers.
Ook de Tour de Junior in Achterveld, met op de camping aan het parcours een complete Ahoy'-hoek en waar vriendschappelijke banden met mensen van andere verenigingen werden beklonken, werd graag bezocht. Naast alle wedstrijden met bijbehorende klassementen was voor de jeugd uiteraard de 'coladisco op woensdagmiddag en 's-avonds de kermis een gewild punt van samenkomst.

Naast de jeugdtrainingen op dinsdag en donderdag werd er elke woensdagmiddag door Oom Tom Ockhuizen een speelse training gegeven met o.a. tot doel de behendigheid op de fiets te bevorderen. Ook werd dan in de Toer de France periode een heuse mini Tour gereden met voorrijdwagens, tijdritten, handicapraces etc. Door het grote aantal jeugdrenners was het mogelijk eigen competities en omniumkampioenschappen voor alleen jeugd van RWC Ahoy' te organiseren. Jolanda Kila overhandigd bloemen aan burgemeester Jansen van Berkel bij het slaan van de eerste paal voor het clubhuis.
Dat Italiaanse renners nu een grote rol van betekenis spelen had Ahoy' kennelijk reeds vooruitgezien. Door nauwe banden met Italiaanse renners werd vijf jaren achtereen een Italiaans getinte jeugdronde van de Doenkade georganiseerd (Torneo Ciciistici lnternazïonale), met een 'entrata libera.
Als op 8 januari 1984 een landelijk jeugdtoernooi veldrijden wordt georganiseerd, waar ondanks het slechte weer ca 120 deelnemers aan de start staan, wordt in hetzelfde jaar op 29 april voor de derde keer op rij in Geleen bij het landelijk jeugdtoernooi de wisselbeker voor de beste vereniging gewonnen, daarmee definitief in ons bezit komend.
Dit soort wedstrijden werd altijd door een grote afvaardiging jeugdrenners, begeleiders en toeschouwers bezocht, waardoor er altijd een hele colonne auto's van ons parcours vertrok. Op 9 september 1984 werd voor de eerste keer een ploegentijdrit voor 10 ploegen van 5 renners, samengesteld uit de categorieën 12, 13 en 14 jaar, georganiseerd.
Als afsluiting van het wielerseizoen op de weg wordt eik jaar door de jeugdcommissie een groot jaarfeest georganiseerd. Zoals bijvoorbeeld op 17 november 1984 met een grootse playback show. De deelnemende jeugd was vooraf als zo'n twee maanden in de weer met oefenen in een welwillend ter beschikking gesteld magazijn van een al jaren ondersteunend lid. Deze jeugdjaarfeesten zijn enorm druk bezochte evenementen door niet alleen jeugd en familie, maar ook door sponsors en andere leden van de diverse categorieën.
Het jaar 1985 kenmerkt zich door een groot aantal jeugdwedstrijden waarvan de organisatie aan RWC Ahoy' is toevertrouwd.
Op 30 april, 4 mei, 2 juni, natuurlijk de 15e juni met het landelijk jeugdwielerfestijn, 25 augustus een landelijk jeugdtoernooi en tenslotte op 22 september de ploegentijdrit voor de 12, 13 en 14 jarigen en voor de andere leeftijdsgroepen een rit in lijn.
Op 23 mei 1985 wordt Ries van Mourik gehuldigd voor het in de afgelopen 25 jaar vervulde werk als jeugdtrainer en begeleider.

Bij de op 30 april 1986 te organiseren jeugdwedstrijden steekt de toenmalige jeugdcommissie de nek uit voor de aangebrachte variatie in het gebruikelijke wedstrijdprogramma en wedstrijden laat rijden als een Australische achtervolging.

(25.1) Opening van de reünie door Henk van der Wel.

(25.2) Sandra de Neef, winnares op NK sprint en omnium in 1980 en NK sprint in 1983, op de jeugdreünie in 1997.

(25.3) Ploegenvoorstelling jeugd in 1996 met op de tweede rij rechts Hans Buijsman.

(25.4) De uit de jeugd van RWC Ahoy' doorgestroomde Michael vd Wolf (links) hier met Marc den Hoed (midden) en Theo Okhuyzen, welke laatste als gastspeaker fungeerde bij de hulding van oud-kampioenen op de jeugdreünie.

(25.5) Wereldkampioene Leontien van Moorsel.

Handicaprace en een koppelkoers.
Bij de 1 juni te rijden ploegentijdrit bleek dit evenement zo goed te zijn aangeslagen dat op verzoek van de rennertjes zelf ook voor de 8, 9, 10 en 11 jarigen een ploegentijdrit wordt gereden.
Op initiatief van de jeugdcommissie van RWC Ahoy' wordt een districtsklassement ingesteld voor de jeugdleden van de verenigingen uit ons district, op zaterdag 31 januari wordt een nieuwjaarsinstuif gehouden voor de kinderen van district ZHII met hierbij ook de prijsuitreiking.
Dat de ploegentijdritten een succes zijn geworden blijkt op 6 juni 1987, als deze wedstrijd gereden wordt voor de verenigingen uit ZHII met 18 ploegen.
In de achterliggende jaren zijn alle jeugdcommissies bezig geweest de jeugd te stimuleren voor onze mooie wielersport, begonnen werd hiermee in 1975 met een demonstratiewedstrijd van de jeugd bij de ronde van Berkel. Ook nu worden in samenwerking met Recreatie Rotterdam in de schoolvakanties stimulatieprojecten georganiseerd om de schooljeugd actiever bij het wielrennen te betrekken.
Ook nu beschikt de jeugd over een actief bestuur, waarbij enkele voorbeelden moeten volstaan. Marian Bunnik is met medewerking van vele anderen erin geslaagd het aantal jeugdleden weer te doen groeien. Hans Buijsman is nog steeds elke dinsdag- en donderdagavond (om over de andere (zon)dagen maar te zwijgen) bezig met de training van deze leden, hij werd op 11-5-1996 benoemd tot lid van verdienste.
Als in 1997 de jeugdafdeling 25 jaar actief is wordt op initiatief van Henk van der Wel een grootse reünie gehouden voor jeugd en oud-jeugdleden, jeugdbestuurders en andere betrokkenen uit die afgelopen periode. Een druk bezocht evenement waarbij oude banden werden aangehaald.

(26.1) De jeugd van RWC Ahoy' in 1998 met begeleiding van hier rechts boven Hans en John Buijsman. Foto Wim van Staten.

Tot slot
Dat Ahoy' springlevend is bleek in de afgelopen twee jaar. Toen na de bestuurswisseling een beroep werd gedaan om ondersteuning bleken velen bereid hun bijdrage te leveren.
In het voorgaande heb ik mij willen beperken tot het wielrennen, hiernaast vinden natuurlijk vele activiteiten plaats ter ondersteuning van onze club, zoals bijvoorbeeld de jaarlijkse bingomiddag van Jan Scholten en Jan Hermes.
Dat er bij onze vereniging RWC Ahoy' een en ander valt te beleven moge uit het voorgaande duidelijk zijn geworden. Nogmaals, dat sommige dingen niet zijn genoemd vind ik vervelend, maar was onontkoombaar als men weet dat veel niet is vastgelegd dan wel bewaard. Aanvullingen zijn dan ook van harte welkom.
Nogmaals excuses voor niet genoemde personen of feiten die toch zeker vermeldenswaardig waren.

Sponsors
De vereniging heeft gelukkig altijd een goede verstandhouding gehad met degenen die de wielersport een goed hart toedroegen en ook begrip hadden voor het feit dat RWC Ahoy' altijd veel wilde doen aan opleiding van onze jeugdrenners.
Daarom zal dit jaar in een van onze bladen een apart verhaal aan onze sponsors uit het heden en verleden worden gewijd.

Er was meer dan de enkele renners die met de armen omhoog door de finish de naam van de sponsor uit konden dragen. Uiteraard heel belangrijk, echter alleen mogelijk als er meer renners onderweg zijn als die ene renner. Direct na de fusie al treedt ERAD, welke naam op de trainingspakken wordt vermeld, als sponsor op. De eerste sponsor van RWC Ahoy' waarvan de naam op de kleding van onze renners pronkt en aan het publiek en pers bij de ploegenvoorstelling op 19 juni 1975 werd gepresenteerd was Keijzer Motorolie met als ploegleider Wim Buying.
Vanaf 1978 konden wij ons verheugen op uitbreiding van het aantal sponsors doordat de firma Ender, de Snackman en juwelier Boy Kanselaar tezamen met Keijzer Motorolie de sponsoring voor onze vereniging gingen verzorgen.
In 1980 wordt het aannemingsbedrijf Hermes en Roepman de sponsor voor onze jeugd en nieuwelingen, terwijl in datzelfde jaar dameskapsalon Ann Warby de dames en nieuwelingdames voor haar rekening gaat nemen. De firma Ender en de Snackman zijn dan gestopt.
Vanaf het jaar 1982 is Juwelier Boy Kanselaar sponsor bij de senioren, kapsalon Ann Warby voor de dames en nieuwelingdames en het aannemingsbedrijf Hermes en Roepman voor de jeugd en nieuwelingen.
Als in 1984 Ann Warby stopt met de sponsoring en Boy Kanselaar gaat optreden als cosponsor wordt voor de periode 1985 t/m 1987 een contract afgesloten met Keurkoop, met Kanselaar als co-sponsor, en het aannemingsbedrijf Hermes en Roepman als onze sponsors.
Vanaf 1989 richt de reclame die wij kunnen maken zich geheel op de bouw en aanverwante middelen doordat dan een pakket geboden kan worden door de firma's Kooischijn (van fundering tot schoorsteen), Tackenberg (bouwmaterialen) en Hermes & Roepman (timmert niet zo maar aan de weg).
Als in 1989 Hermes en Roepman voor het 10e jaar de jeugd en nieuwelingen sponsort, wordt dit gevierd met een jubileumreceptie waarbij ook veel oud-jeugdleden te gast zijn. Ook voor het jaar 1990 kon gelukkig weer gerekend worden op de bestaande ondersteuning en het automobielbedrijf Cas Lamens.
In 1991 vond uitbreiding plaats van de bestaande sponsoring doordat G. Groeneweg vleeswarenhandel de jeugd en nieuwelingen voor zijn rekening nam. In het jaar 1992 gaan de renners de weg op om in de nodige kilometers de naam en de kleuren van de vereniging en de op de kleding prijkende naam van de ondersteunende sponsors te vertegenwoordigen. Te weten: Hermes en Roepman, Koolschijn, Tackenberg, Kreisel Renault, Langkruis Rijwielfavoriet, Lamens, Groeneweg en de Worstexpress.
Begin 1993 vindt er een grote ploegenvoorsteling plaats met presentatie van renners en de ondersteunende sponsors, Businessclub, G. vd Heijden Nissan, Las en constructiebedrijf Schoonhoven BV, Adfocom BV, Fitware automatisering en Hermes en Roepman.
Voor 1995 is het sponsorteam als volgt samengesteld: Jordens kunststoffen, Talmo vastgoed, Businessclub, Fitware automatisering, Vlek onderhoudsbedrijf voor schepen, Las en constructiebedrijf Schoonhoven BV, Renault Rotterdam, Rijwielfavoriet van Dick Langkruis en Hermes en Roepman.
Gelukkig is het bestuur er ook dit jaar (1996) weer in geslaagd een sponsorpakket samen te stellen zodat de renners in de diverse categorieën goed gesoigneerd voor de dag kunnen komen. De ondersteunende bedrijven voor dit jaar zijn Jordens kunststoffen, Fitware automatisering, Vlek onderhoudsbedrijf voor schepen, Las en constructiebedrijf Schoonhoven BV, Hermes en Roepman, Renault Rotterdam, Rijwielfavoriet van Dick Langkruis, de Huurhoek van Formido bouwmarkten, Rijnmond Flowers en Groenweg vleeswarenhandel.

RWC Ahoy'
Verzameld en aangevuld door Wim van der Meer.